دکتر نوشت

ازدواج اینجوریه که بدترین دعوارو میکنید

تا جایی که حتی همدیگه رو تهدید به رفتن و دوست نداشتن میکنید

ولی یک ربع بعد سر تهدیگ سیب زمینیِ ماکارونی باهم بحث الکی راه میندازید و خندتون میگیره

خلاصه ای از جریان امشب ما

دکتر نوشت...

خسته شدم از احساس ناکافی بودن..امروز دائم این شعر رو با خودم زمزمه میکنم..حال دل منهمن عاقبت ، از اينجا خواهم رفت . پروانه ای ، که با شب می رفت ، اين فال را ، براي دلم ديد . ديری است ، مثل ستاره ها ، چمدانم را ، از شوق ماهيان و تنهايی خودم ، پر کرده ام ، ولی ، مهلت نمی دهند ، که مثل کبوتری ، در شرم صبح ، پر بگشايم . با يک سبد ترانه و لبخند ، خود را به کاروان ، برسانم . اما ، من عاقبت ، از اينجا خواهم رفت . پروانه ای ، که با شب می رفت ، اين فال را ، برای دلم ديد . دکتر نوشت...

چند روز پیش تو برف داشتم پیاده روی میکردم و به این فکر میکردم چقدر تصویرش تو ذهنم کمرنگ شدهصدا،قیافه و حتی ناراحتی هایی که میکشیدمهمه و همش انقدر کمرنگ شده که داره کم کم تو چاله خاطراتم گم میشه+این روزا با آقای میم دنبال یه تنوع جدیدیمچندبار به ذهنمون رسید گربه به سرپرستی بگیریم اما حقیقتا از مو ریزیش میترسم و بخاطر همین برام سخته مسئولیت قبول کنمنمیدونم آخرش برای حیوون خونگی اوردن به نقطه اشتراکی میرسیم یانه ولی به عروس هلندی بیشتر از هرچیزی فکر میکنم دکتر نوشت...